انیس نفوس و آفتاب توس

امروز صبای دل را با عبیر ارادت به جانب انیس نفوس و آفتاب توس، روان کردم و جان نیز بی اجازت یار، راهی شد.
امروز می خواهم در پای جمال گل آل یاسین؛ پرپر شوم.
امروز شمع شعف در شبستان آرزوهایم فروزان شده و آهوی رمیده ی اشتیاقم ضمانت دلدار می جوید.
امروز وصال دست قنوت با ضریح زیبای رضا، نیاز را به ضیافت سحاب سخاوت می خواند.
امروز آوای اذان اهل راز از گلدسته های صحن خلوص، می خیزد و جماعت عاشقان برپاست.
مشهد، بهشت شیعه و نعیم پایدار یار در هماره ی هستی است.
قبله ی قبیله ی قرب است و مطاف پروانه های شوق.
مشهد، تنها قطعه ای پاک از بسیط خاک نیست؛ عرش نامتناهی رحمان و عطای بی انتهای سبحان است و کعبه ی اهل زمین و بیت المعمور ساکنان آسمان.
مشهد، کربلای رضاجویان عاشورایی است.
سلام بر تو ای خورشید خورشیدها و ای مونس جان ها!
شقایق های احساس و نسترن های نیاز و بنفشه های عطوفت، نثار گام هایت باد ای هشتمین شمشاد ولایت!
سلام بر تو ای یاور مستمندان!
درود نرگس و تحیت شمشاد و سپاس یاس و سلام سپیدار بر آستان قدسی ِ پناه ضعیفان و بارگاه باهر کرامت یار و رواق رفیع شفاعت.
در میلاد نور و شکفتن غنچه ی اشراق، بر باره ی طرب می نشینیم و در رکاب رهوار دل به سوی سپیده می رویم.
خاک وجود شیعه را از ازل با باده ی ولایت و عشق سرشته و ویرانه سرای دلش را مهیای عمارت و عمران ساخته اند و رضای آل محمد(ص)، هشتمین خُم طهور دلدادگان است.
ای اولین غریب ارض و هشتمین قریب عرش!
ذره ای از غبار قدومت را به سایه ی طوبی و بهشت برین نمی دهیم.
ضریحت مأمن وفاست و حرم پاکت عطر جانبخش ولا دارد.
ای کلید حصن «لا اله الا الله»!
ای ولیّ عهد عشق و مولای عاشقان!
عمرمان در آرزوی اشارتی از خمار دیدگانت گذشت و بانگ دلبستگی مان به وجاهت سیمای دلربایت تا فراسوی کائنات رسید.
زائران کوی تو هنگام وصال یار، ناز بر افلاک کنند و حکم بر خورشید برانند.
غبار آستان تو همسنگ حکمرانی آسمان و زمین است و زائرانت سدره نشین بهشتیان.
ذکر محفل وارستگان و عارفان، نام زیبای «رضا» ست.
یاد تو قرار از دل می رباید و مرهم لطفت زخم های کهنه ی کالبد بیمار عشق را مداوا می کند.
مهرورزی تو با میهمانان حریم عرشی ات شهره ی شهرها و دیارهاست.
از پگاه ازل تا عشاء ابد، پیمان یاران با جمال تو پایدار است.
رهسپاران حرم قدسی ات به تو محتاجند و مشتاق.
حرم تو قبله ی حاجات و زیارتت سبز ترین لحظه ی مناجات است.
سلام بر تو ای امام مهربان.
عزت ما از روشنایی آستان پر فروغ توست.

اين روزها ...

اين روزها،
بيرق تو نشان شير و خورشيد دارد و بيرق من نقش الله، بيرق تو كجا و بيرق من كجا؟
آرمان تو سبوعيت است و آرمان من،... اصلا تو از پرچم عشق نشان چه مي فهمي؟
تو كه افتخارت دريوزگي است و قبله ات آمريكا و مقتدايت هوس هاي بي پايان.
آن روزها كه در خيابانهاي USA توله سگت را به گردش مي بردي و برق دلارهاي اجنبي دل و دينت را مي برد،
در وجب به وجب اين خاك، سروقامتي به زمين مي افتاد و خون سرخ لاله رويي آبروي اين سرزمين مي شد.
كودكان از ترس مي لرزيدند و مادران دردمندانه مي گريستند، پدران درهم مي شكستند و همسران در حسرت مي گداختند،
اما پرچم عشق نشان لحظه اي بر خاك نيفتاد.
اين روزها،
همه دين خود را به انقلاب و امام و شهيدان ادا كردند،
يكي گفت صدا و تصوير مرا پخش نكنيد، يكي گفت ديگر فيلم بازي نمي كنم، يكي گفت ديگر جايزه هاي شما را نمي گيرم،
يكي سبز به خودش بست، يكي سياهپوش شد،
يكي سينه سپر كرد و گفت: من اين انقلاب را به آتش مي كشم و حق خودم را از آن مي گيرم.
يكي گفت: براي حفظ نظام، انقلاب را بي آبرو مي كنم.
يكي قلم بدست گرفت و يكي كوكتل و يكي كلت...
نمي دانم، شايد اگر توپ و تانك داشتند روي صدام را هم سفيد مي كردند.
اين روزها،
انگليس و اسرائيل خط امامي شده اند براي مدعيان خط امام، خط مي دهند، نسخه مي پيچند، مصاحبه ترتيب مي دهند،
شعار مي سازند و ساعت الله اكبر تنظيم مي كنند و خلاصه، خط امام را حسابي خط خطي مي كنند.
به قول آقا، اين روزها، بسياري از خواص در امتحان مردود شدند.
يك خط امامي تندرو به گاردريل انقلاب كوبيد.
يكي از شاهراه ولايت خارج شد.
يكي در اتوبان رسالت چپ كرد.
آن يكي در يادگار امام كورس گذاشت.
ديگري در صادقيه ويراژ رفت.
يكي بسيج را دور زد، آن يكي آزادي را دنده عقب رفت.
ديگري در وحدت اسلامي خاموش كرد.
بعضي ها اما،... چراغ قرمز ولي عصر را هم رد كردند.
اين روزها،
جاي هيتلر و چنگيز و نرون خاليست، كه امروز به نامردان عالم نوبل مي دهند.
اين روزها،
كسي به كودك فلسطيني نوبل نمي دهد آخر صورت هاي معصوم فسفرسوخته شان صلح جهاني را به خطر مي اندازد و ضجه هاي مادرانشان آوازه حقوق بشر را خاموش مي كنند.
اين روزها،
آقاي اوباما، از دلنگراني هايش براي كودكان اسرائيلي مي گويد، اينكه از ترس موشك هاي حماس خواب راحت ندارند.
بسيار تاثرانگيز است، ولي چاره چيست؟ اين فلسطيني ها كه ول كن نيستند،
اما آقاي اوباما، شما كه مرد تغيير هستيد و با اسرائيل هم منافع مشترك داريد،
صهيونيست ها ۵۰-۶۰سال ميهمان ناخوانده سرزمين فلسطين بودند، حالا شما يك ايالت به آنها بدهيد تا از شر اين فلسطيني ها راحت شوند، شما كه كشور قدرتمندي هستيد، يك ايالت كمتر يا بيشتر فرقي نمي كند،
حداقل كودكان صهيون در پناه امن شما به آرامش مي رسند
و دنيا به شايستگي شما براي رهبري دهكده جهاني ايمان خواهد آورد!
اين روزها،
همه جا پر از رنگ و رياست. دين محمد(ص) ملعبه دجاله هاست.
اسلام زخمي طالبان و القاعده و وهابي هاست.
سبز هم نيرنگ ديرپاي قرآن بر سر نيزه هاست.
هركس راهش از ديگري جداست.
نعوذ بالله هركس خودش يك پا خداست.
اين روزها،
علي اما تنهاي تنهاست.
سردار پرافتخار عشق و ايمان، دست بسته، غريب و خسته ميان خيل ياران،
زخمي تر از هميشه، دلواپس جمل و صفين و نهروان.
خونين دل و خار در چشم، آماج بغض ها و كينه هاست.
او تنها اميد گمشدگان در غبار فتنه هاست،
بر عهد خود استوار
رهبرم خامنه اي، فرزند شايسته روح خداست.

خواهر شهيد و همسر جانباز 07درصد مريم ميرزايي

بسیج مدرسه ی عشق است . این روز ها خیلی ها از بسیج و تفکر بسیجی دم می زنند و حمایت می کنند . یه عده برای منافع خود و یه عده هم با خون دل و برای دفاع از حقیقت . اما براستی حقیقت کدام است ؟!

چندی پیش شعاری را شنیدم بیشتر از اینکه از شعار تعجب کنم از کسانی که این شعار را سر میدادند تعجب کردم . " بسیجی واقعی همت بود و باکری "
شعار که شعار کاملا درستی است اما کسانی که این شعار را سر می دادند همان هایی بودند که مخالف تفکر بسیجی اند ! همان هایی که مانع تشیع شهدا در دانشگاه ها می شوند ! همان هایی که با راه شهدا یعنی حمایت از ولی فقیه مخالفند ! همان هایی که هنوز شهادتین مبارزه با استکبار را نگفته اند و دل در گرو غرب داده اند و ادعای پیروی از امام را هم دارند !

اما براستی این شهیدان والامقام این سرداران سپاه اسلام شهید همت و باکری چه کسانی بودند ؟! و برای چه عده ای از نام این بزرگان سوء استفاده می کنند ؟!
مسئله ای که اهمیت دارد تفکر بسیجی است . همان تفکری که امام راحل و بزرگوار ما فرمود : "اگر بر کشوری ندای دلنشین تفکر بسیجی طنین اندازد چشم طمع دشمنان و جهانخواران از آن دور خواهد گردید والا هر لحظه باید منتظر حادثه باشیم"
همان تفکری که همت ها را همت کرد . فضلی ها را برای کشور مایه ی فضل و رحمت و صیاد ها را صیاد دل ها . تفکری که می گوید بسیجی مرد میدان عمل و رشادت و شهادت است و همیشه از امام و رهبر و آرمان والای خود محافظت می کند و اگر در این راه تهمت ها و زخم زبان ها بشنود و خون دل ها بخورد باز دست از آرمان خود نخواهد کشید . همان گونه که سردار خیبر حاج محمدابراهیم همت گفت :"زمان بازرگان به من برچسب چریک فدایی زدند زمان بنی صدر هم برچسب منافق ! هر قدمی که در راه خدا و بندگان مستضعف او برداشتیم برچسب بارانمان کردند . حالا روزی ده برچسب دشت می کنیم اما عزیزان من ! دلسرد نباشید حاشا که بچه بسیجی میدان را خالی کند "
حاشا که بسیجی مولا و مقتدای خود را رها کند . بسیجی همان کسی است که خون خود را فدای امام و مولایش می کند و همواره فریاد بر می آورد که : "ما اهل کوفه نیستیم علی تنها بماند "
در این تفکر هواهای نفسانی و غرب زدگی و قدرت طلبی جایی ندارد . این تفکر همان تفکری است که همه ی هدف آن رضایت خداست همان طور که حاج همت فرمود: "ما می جنگیم برای رضای خدا چه کشته شویم چه بکشیم برای رضای خداست" و مگر رضای خدا چیزی غیر از رضای امام عصر (عج) است و رضای امام عصر هم در تبعیت از ایشان است که در زمان غیبت ولایت فقیه را بر ما واجب کرده اند . و چه زیبا شهید همت تنها راه سعادت را در تبعیت محض از دستورات ولایت می بیند و برای جامعه اسلامی دو خط تعریف می کند اول امامت و امت و دیگری امامت و حزب الله و در این خط و روند و قانون اطاعت محض از دستورات ولایت را سمبل فکری و عقیدتی و انسجام روحی و معنوی برای یک مومن و انسان حزب اللهی می داند .

آری بسیجی واقعی با جان و دل از ولی خود حمایت می کند و همیشه تحت امر فرمانده ی کل قواست . دست او با قلم سازگارتر است تا با تفنگ اما آنجا که شیطان بزرگ آمریکا و اولیاء و اعوانش کار را به کارزار کشاند برای نابودی بدخواهان نظام اسلامی لحظه ای آرام نخواهد نشست ....
و اما ... اینکه اگر می بینیم عده ای این روزها خود را متصل به بسیج می دانند ـ همان هایی که گفتم اصلا اعتقادی به تفکر بسیج ندارند ـ به دو لیل بیشتر نیست یکی اینکه چون می دانند این تفکر برای ملت ارزشمند است سعی دارند تا با چسباندن خود به بسیج حامی پیدا کنند اما غافل از اینکه ملتی که دلش روشن به نور ایمان است با مسجد ضرار ها و تقلید از امام و بسیج و ... فریب نخواهد خورد . و علت دیگر اینکه اینان بسیجی ای  را واقعی می دانند که مرده باشد و دیگر حضور نداشته باشد تا با تفکرات و رفتار منحرف آنها مقابله کند اما باز غافل از اینکه بسیج یک تفکر و حقیقت همیشه زنده است و مانند ققنوسی است که با شهادت زنده تر و پویاتر می شود .

من بسیجی ام آنگاه که به دنیا آمدم کامم را با دشمنی ابرقدرتها برداشتند . هیچگاه کینه ی آنها را از دلم بیرون نخواهم کرد . من بسیجی ام دانش آموز مدرسه ی عشق و در این مدرسه که مکتب سرخ شهادت است .  قلم سلاح است . سرمشقها "خط خون" و جبهه "کلاس درس " و حسین (ع) " آموزگار شهادت "

اللهم ارزقنا شهادت

از دوری تو غمین و نالان هستیم

وز کردۀ خود کمی پشیمان هستیم

اصلیت ما را تو اگر می پرسی

از کوفه ولی مقیم تهران هستیم!

ما لشگری از سلاح روسی داریم

در دوز و کلک رگ ونوسی داریم

هر جمعه که شد بیا که ما منتظریم

این هفته فقط نیا عروسی داریم

 از جور زمانه ما شکایت داریم

اندازۀ کوه و صخره حاجت داریم

ما مشکلمان گرانی و بیکاریست

...آقا به نبودنت که عادت داریم

ما قیمت روز ارز را می دانیم

معیار بهای بورس در تهرانیم

فعلا دو سه روزیست هوا پس شده است

هر روز دعای عهد را می خوانیم

صد موعظه کن ولی ز تسلیم نگو

از خمس و زکات و ضرب و تقسیم نگو

...آقا تو بیا ولی فقط با یک شرط

ار آنچه که ما دوست نداریم نگو!

امروز پنجم شوال سالروز ورود حضرت مسلم فرستاده و نائب حسین بن علی (ع) به شهر کوفه هست  . همان کوفیان بی بصیرت و امت نامه پران . روضه ی حضرت مسلم را همه می دانید اما آیا ما هم از یاران مسلم هستیم یا اگر ما هم آنروز بودیم در وقت سختی مسلم را تنها می گذاشتیم ؟؟؟ آیا واقعا اصلیت ما کوفیست ولی ساکن تهران شده ایم ؟؟؟ مسلم زمان ما در چه حالیست ؟؟ فرستاده و نائب بر حق امام زمان خود را یاری می کنیم یا .... ؟؟؟ تا حالا به تاریخ کوفه اندیشیده اید ؟؟ مردم کوفه در زمان خود از خواص امت اسلامی بشمار می آمدند اما همین خواص و امت نامه پران با مولا و فرستاده ی او چه کردند ؟؟؟ هیچ علت این کار را از خود پرسیده ای ؟؟ کوفیان چه کردند که کوفی شدند ؟؟؟

اللهم عجل فی فرج مولانا صاحب الزمان و احفظ نائب المهدی امامنا الخامنه ای

از کوله های کهنه غذا در می آوریم
خب راستش ادای تو را در می آوریم
در روزگار سرد و کسل کنج عافیت
شمشیر از غلاف خدا در می آوریم
ما بی نماز ترین ها سر نماز
خود را به شکل مرد گدا در می آوریم
انگشتر عقیق تو را در می آوریم
اشک تو را اگرچه جدا در می آوریم
این شور و عشق و شعر و شعاری که بین ماست
از بی بهانگی ست ادا در می آوریم
در بین خطبه های تو شمشیر می کشیم
در موسم جهاد عصا در می آوریم
گیسو به خون خضابی محراب عدل و داد
ما نیز کیسه های حنا در می آوریم
کشکول و نام وتیغ تو در قهوه خانه
در خلسه ها دلی ز عزا در می آوریم
با ذکر یا علی مددی دست می دهیم
دستی که سرد پیش برادر می آوریم
صبر و سکوت تو مولا شکستنی ست